Najwięcej dla upowszechnienia wizji rzeczywistości Baudrillarda (choć w znacznie uproszczonej wersji) miał podobno “Matrix”. Dla części nauk humanistyczno-społecznych film Wachowskich był wybawieniem z kłopotów marazmu. Do głównego nurtu rozważań trafiły dyskuje na temat alienacji człowieka i- mniej lub bardziej apokaliptyczne- wizje upadku kultury. Teza Baudrillarda o wydarzeniach pozbawionych znaczenia nie świadczyła jednak- jak chcieli niektórzy- o pogardzie wobec zdarzeń (“francuska odpowiedź na Fukuyamę!”- chyba najgłupsza reakcja, z jaką się spotkałem). Wynikała z krytycznej lektury strukturalizmu- a można i bronić tezy, że była strukturalizmem.
Niniejszy blog, którego nazwa nasuwa przede wszystkim skojarzenia z pewną sceną z kultowego już “Matrixa”, zdecydowanie więcej zawdzięcza Baudrillardowi niż filmowi Wachowskich. Chociaż oczywiście będzie w nim można przeczytać o Straszliwych Zagrożeniach Niesionych Przez Sieć, głównym tematem pozostaje wciąż bulgocząca lawa kultury. I właśnie podejście do wydarzeń kulturowych (a jeśli ktoś lubi mowę- socjosfery) jest podstawową i gigantyczną różnicą między wzmiankowanym Fukuyamą (nic się już nie wydarzy) a Baudrillardem (nie ma znaczenia to, co się wydarzy, gdyż istnieje wiele narracji jednego wydarzenia).
O co chodzi Baudrillardowi?
Najprostszy przykład: 11 września 2001. Szok. Trauma. Moredercy i terroryści. Takie są znaczenia tamtej daty. Przynajmniej dla nas. (Ale i to nie do końca: USA sobie zasłużyły czy nie?)
Bo np. w Egipcie wspomina się bohaterskich męczenników za wiarę i upamiętnia ich dzieło rzeźbami z piasku.
Jedno wydarzenie ma co najmniej dwie narracje. A w zasadzie ma ich tyle, ilu ludzi poświęca mu uwagę.
Jeśli coś jest jednocześnie złe i dobre (a ocena zależy od narratora), to nie ma już znaczenia (w strukturalistycznym sensie)
Żyjemy w świecie zdarzeń i narracji, ale nie znaczeń.
I o tym świecie, mniej więcej, będzie ten blog.